اثر بازخورد خودکنترل بر یادگیری مهارت پرتاب یکدستی

نوع مقاله: مقاله پژوهشی

نویسندگان

1 دانشگاه شهید بهشتی

2 دانشیار دانشگاه شهید بهشتی

3 استادیار دانشکده تربیت بدنی دانشگاه شهید بهشتی

چکیده

سابقه و هدف: در تحقیقات قبلی برای سنجش اثر بخشی بازخورد خودکنترل، محققان بیشتر بر تعداد دریافت با زخورد تاکید می کردند و عامل تصمیم درباره زمان دریافت بازخورد کمترمورد توجه قرار گرفته است. از آنجایی که عامل انتخاب و نه تعداد انتخاب بازخورد برای فراگیر، مکانیزم اساسی در مفهوم خودکنترلی یادگیری حرکتی می‌باشد. هدف این تحقیق بررسی تاثیر بازخورد خودکنترل بر یادگیری مهارت پرتاب یکدستی با استفاده از گروه جفت شده خودکنترل بود.
روش شناسی: چهل و پنج پسر دانشجو از بین دانشجویان دانشگاه شهید بهشتی با دامنه سنی 18- 28 سال به صورت داوطلبانه در این تحقیق شرکت کردند و به‌طور تصادفی در 3 گروه بازخورد خودکنترل، جفت شده سنتی و جفت شده خودکنترل تقسیم شدند. تکلیف پرتاب یکدستی کیسه شنی با دست غیر برتر بود. آزمودنی‌ها بعد از انجام پیش آزمون، در مرحله اکتساب (180 کوشش به صورت 3 جلسه و هر جلسه 3 بلوک20 کوششی) و24 ساعت بعد از پایان مرحله اکتساب، در آزمون‌ یادداری و 5 دقیقه بعد از آزمون یادداری، در آزمون انتقال شرکت کردند. داده ها با استفاده از تحلیل واریانس یک سویه و آزمون تعقیبی بونفرونی در سطح معنی‌داری(05/0p≤) تحلیل شد.
یافته ها: نتایج نشان داد که تمام گروه ها در مرحله اکتساب پیشرفت معنی‌داری داشته اند. ‌علاوه بر این، براساس نتایج آزمون های یادداری و انتقال، گروه جفت شده خودکنترل به‌طور معنی‌داری یادگیری بیشتری را نسبت به گروه های بازخورد خودکنترل(001/0 =p) و جفت شده سنتی داشتند(001/0 = p).
بحث و نتیجه گیری: نتایج پیشنهاد می‌کندکه شرایط خودکنترل (علی الخصوص شرایط جفت شده خودکنترل) برای یادگیری مهارت های حرکتی مفیداست و اینکه درک ما از شرایط خود کنترلی با استفاده از گروه جفت شده سنتی ناکامل است. علاوه بر این، در یادگیری مهارتهای حرکتی، انتخاب زمان دریافت بازخورد توسط آزمودنی ها مهمتر از تعداد بازخورد دریافتی می باشد.

کلیدواژه‌ها

موضوعات


عنوان مقاله [English]

Effect of self- control feedback on the learning of throwing with one-hand

نویسنده [English]

  • Behruz Abdoli 2
2 associate Professor
چکیده [English]

Since the factor of selecting and not the amount of choice feedback to the learner was the mechanism underlying motor learning in self-controlled context. The purpose of this study was to investigate the effect of self-control feedback on the learning of throwing with one-hand with use of yoked self-control group.
Forty five male students among university students of Shahid Beheshti University aged 18 to 28 years volunteered to participate in this study and were randomly divided into 3 groups: self-control group, traditional yoked group and yoked self-control group. Task was throwing sand bags with non-dominant hand. Taking the pretest , the subjects participated in acquisition phase (180 acquisition trails during 3 sessions, each took 3 blocks of 20 attempts) and 24 hours after the completion of the acquisition phase, the subjects took part in the retention tests and 5 min after the retention test, participated in the transfer. Data was analyzed by one-way ANOVA and Bonferroni post hoc test.
Results showed that all groups had significant improvements in acquisition phase. Moreover, according to the retention and transfer tests ' results, yoked self-control group had showed significantly more learning compared to self-control (p=0.001) and traditional yoked groups (p=0.001).
The results suggest that self-control condition have beneficial effects in motor skills learning. In addition, in learning motor skill, selecting the feedback received by the participants is more important than the number of received feedback.

کلیدواژه‌ها [English]

  • Yoked self-control
  • self-control
  • Throw with one hand
  • motor learning