تأثیر تمرین ریتمیک بر حافظه و توجه کودکان کم‌توان ذهنی آموزش‌پذیر

نوع مقاله: مقاله پژوهشی

نویسنده

دانشگاه شهید مدنی آذربایجان

چکیده

مقدمه و هدف: افزایش عملکرد شناختی و حرکتی از اهداف مهم است. هدف از این پژوهش بررسی تأثیر تمرین ریتمیک بر حافظه و توجه کودکان کم‌توان ذهنی آموزش‌پذیر بود.
روش شناسی: این پژوهش نیمه تجربی و از نوع پیش‌آزمون ـ پس‌آزمون با گروه کنترل بود. به این منظور 20 کودک 7 تا 10 ساله از بین 600 دانش‌آموز مدارس ابتدایی شهر تبریز به صورت تصادفی چند مرحله‌ای انتخاب شدند. آن‌ها در دو گروه تمرین ریتمیک و گروه کنترل بر اساس سن و بهره هوشی همتاسازی شدند. برنامه‌ به صورت 18 جلسه و هر هفته دو جلسه و هر جلسه 45 دقیقه انجام گرفت. قبل از شروع جلسات و در پایان آخرین جلسه پرسشنامۀ عصب روانشناختی کانرز 2004 توسط والدین آنان تکمیل شد. در این تحقیق از تی وابسته و مستقل با سطح معنی‌داری 05/0 استفاده شد.
یافته‌ها: نتایج نشان داد که گروه تمرین ریتمیک پس از اتمام دوره مداخله در کارکرد حافظه (p= 0.002) و توجه (p= 0.001) با توجه به میانگین‌ها نسبت به گروه کنترل بهتر بود.
نتیجه‌گیری: با توجه به برتری گروه تمرین ریتمیک در کارکرد حافظه و توجه، پیشنهاد می‌گردد حرکات ریتمیک در برنامۀ کلاس‌های تربیت بدنی، فوق برنامه و منزل استفاده شود.

کلیدواژه‌ها

موضوعات


عنوان مقاله [English]

Effect of rhythmic exercise on memory and attention in children with intellectual disability

چکیده [English]

Background & Purpose: Increasing cognitive and motor performance is an importantgoal. The purpose of this study was to investigate the effect of rhythmic exercise on memory and attention in children with intellectual disability.
Methodology: This study was quasi-experimental with pretest-posttest and control group. In this study, 20 children aged 7 to 10 years old were multistage randomly selected from the 600 primary school student’s schools in the city of Tabriz. These two groups according to age and IQ were homogeneous in rhythmic practices and control group. Programs were hold in 18 sessions and two sessions per week and each session was 45 minutes. Before the start training and the end of the last session were held pre-test and post-test. Before the start of the session and at the end of the last session of the questionnaire was completed neuropsychological Conner 2004 by parents for analyze data dependent test and in dependent with a significant level of 0.05 were used.
Results: The results showed that rhythmic practices groupafter the intervention period in memory (p= 0.002) and attention (p= 0.003) performed better than the control group. Rhythmic exercise group than the control group had a greater impact on the memory and attention.
Conclusion: According to the results obtained it is suggested these movements were held into physical education program, extracurricular and take home.

کلیدواژه‌ها [English]

  • Rhythmic exercise
  • memory
  • attention
  • children with intellectual disability