تأثیر خودگفتاری آموزشی و انگیزشی بر اعمال نیرو به زمین در اجرای ریباند بسکتبال

نوع مقاله: مقاله پژوهشی

نویسندگان

1 دانشجوی دکتری رفتار حرکتی، گروه علوم شناختی و رفتاری، دانشکده علوم ورزشی و تندرستی، دانشگاه شهید بهشتی، تهران

2 دانشیار گروه علوم شناختی و رفتاری، دانشکده علوم ورزشی و تندرستی، دانشگاه شهید بهشتی، تهران

چکیده

مقدمه و هدف: انجام مداخلات روانی و آموزش مهارت‌های ذهنی می‌تواند سطح عملکردورزشکاران را بهبود بخشد. هدف پژوهش حاضر مقایسه تأثیر دو نوع خودگفتاری آموزشی و انگیزشی به عنوان مهارت‌های ذهنی موثر در عملکرد بهینه، بر اعمال نیرو به زمین در اجرای ریباند بسکتبال بود. روش شناسی: تعداد 24 بازیکن بسکتبال مرد با میانگین سنی 4±22 سال با سابقه حداقل پنچ سال فعالیت در رشته‌‌ی ورزشی بسکتبال به روش نمونه‌گیری در دسترس به‌عنوان نمونه آماری تحقیق انتخاب ‌شدند. در این تحقیق هر آزمودنی سه ریباند بسکتبال بر روی صفحه نیروسنج انجام داد. شرکت کنندگان در هر ریباند از یکی از سه روش خودگفتاری آموزشی، انگیزشی و بدون خودگفتاری استفاده می‌کردند. یافته‌ها: نتایج نشان داد که افراد در زمان استفاده از خودگفتاری انگیزشی به‌طور معنی‌داری بهتر از زمان استفاده و عدم استفاده از خودگفتاری آموزشی عمل کردند. همچنین، نتایج نشان داد که بین استفاده از خودگفتاری آموزشی و اجرا بدون استفاده از خودگفتاری تفاوت معنی‌داری وجود ندارد. نتیجه‌گیری: استفاده از خودگفتاری انگیزشی به منظور بهبود اجرای مهارت‌هایی که نیازمند اعمال نیرو به زمین در اجرا هستند، سودمند است و بر استفاده از خودگفتاری آموزشی به این منظور برتری دارد.

کلیدواژه‌ها

موضوعات


عنوان مقاله [English]

Effect of Instructional and Motivational Self-talk on putting Force to Ground in Rebounds Basketball

نویسندگان [English]

  • . . 1
  • . . 2
1 .
2 .
چکیده [English]

Introduction and purpose: Psychological interventions and mental skills training can improve the performance of the players. This study purpose was compared the effectiveness of two types of educational and motivational self- talking, as effective mental skills in optimizing performance, on vertical ground reaction force. Methodology: 24 men’s basketball players with average age 4± 22 years with at least five years of experience in the sport of basketball were selected using available sampling. In this study, each subject did three rebound of basketball on the force meters. Participants were used from one of three educational and motivational self–talking and non-self-talking in each rebound. Results: Results indicated subjects who used motivational self-talking did significantly better performance than non-self-talking. Also, results showed that there was no significant difference between using of educational self-talking and non- self-talking. Discussion: use of motivational self-talking in order to improve of performance skills that require vertical ground reaction force, is useful and superior on educational self-talking.

کلیدواژه‌ها [English]

  • Educational self-talking
  • motivational self-talking
  • vertical ground reaction force
  • rebound of basketball