تأثیر کانونی نمودن توجه از طریق خودگفتاری آموزشی بر یادگیری مهارت سرویس کوتاه بدمینتون

نوع مقاله: مقاله پژوهشی

نویسندگان

دانشگاه شهید چمران اهواز

10.22080/jsmb.2017.9565.2289

چکیده

هدف و زمینه پژوهش: خودگفتاری روشی مناسب جهت مداخله برای بهبود عملکرد ورزشکاران می‌باشد که اجراکنندگان به شکل آشکار یا پنهان به کار می‌برند تا بر اجرا اثر گذاشته و باعث تقویت آن شوند. هدف این پژوهش بررسی اثر خودگفتاری آموزشی همراه با کانونی نمودن توجه بر یادگیری مهارت سرویس کوتاه بدمینتون می‌باشد.
روش‌شناسی: روش ‌اجرای‌ این پژوهش نیمه تجربی و طرح آن شامل پیش‌آزمون، پس‌آزمون با گروه کنترل بود. جامعه آماری این تحقیق دانش آموزان ابتدایی پسرانه اهواز بودند که 36 نفر با دامنۀ سنی 10 تا 11 سال به‌صورت نمونه‌گیری در دسترس انتخاب شدند. شرکت‌کنندگان بر اساس نمرات پیش‌آزمون به‌صورت همگن در 3 گروه 12 نفری کنترل، خودگفتاری با کانون توجه درونی و خودگفتاری با کانون توجه بیرونی قرار گرفتند.
یافته‌ها: نتایج مقایسه‌ی بین گروه‌های ‌آزمایشی و کنترلی اثر معناداری را نشان نداد و تنها خودگفتاری ‌توانست بین دو کانون توجه تفاوت ایجاد کند که گروه خودگفتاری با کانون توجه بیرونی عملکرد بهتری نسبت به گروه خودگفتاری با کانون توجه درونی داشتند.
نتیجه‌گیری: هرچند خودگفتاری نتوانست بین گروه‌های آزمایش و کنترل تفاوت ایجاد کند ولی استفاده از خودگفتاری سبب افزایش اعتمادبه‌نفس، توجه و تلاش بیشتر شد.

کلیدواژه‌ها

موضوعات


عنوان مقاله [English]

The Effect of Attentional focus Using Instructional Self-Talk on Badminton Short Serve

چکیده [English]

Background & Purpose: self-talk is considered as the appropriate way for interfering to improve athletes’ performance that effectors use it during the learning of the skills overtly or covertly to effect on performance and promote it. The purpose of this study was to examine The Effect of Instructional Self-Talk Using Different Attention Instructions on Badminton Short Serve.
Methodology: The method of this research was semi-experimental and its design was pre-posttest with control group. Participants included elementary male students of Ahvaz city. Among this society selected 36 with age range 10-11 years old in convenience sampling. According to pre test scores, participants assigned in three groups (n=12): self-talk with internal attentional focus, self-talk with external attentional focus and control group.
Result: The comparisons between experimental and control group did not show any significant effect and only the self-talk could differentiate between two attentional focus that self-talk with external focus group were better than other group in performing of the skill.
Conclusion: However, self-talk could not differentiate between experimental and control group but participants increased their self-confidence, focus of attention and effort by using self-talk.

کلیدواژه‌ها [English]

  • instructional self-talk
  • Internal attention
  • External attention
  • backhand short serve