تاثیر یک دوره تمرینات پرتابی بر عملکرد عضلانی افراد مبتلا به سندروم داون:یک رویکرد کینتیکی و الکترومیوگرافی

نوع مقاله : مقاله پژوهشی

نویسندگان

1 دانشجوی دکتری دانشکده علوم ورزشی، دانشگاه فردوسی مشهد، مشهد، ایران

2 استاد دانشکده علوم ورزشی، دانشگاه فردوسی مشهد، مشهد، ایران

3 استادیار گروه مهندسی پزشکی، دانشکده مهندسی، دانشگاه آزاد اسلامی مشهد، مشهد، ایران

4 استادیارگروه اطفال، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی مشهد، مشهد، ایران

چکیده

مقدمه و هدف: علت بهره‌گیری افراد مبتلا به سندرم داون از الگوهای عضلانی غیرطبیعی و تأثیر تمرین بر این الگوها نامشخص است. لذا هدف از پژوهش حاضر بررسی عملکردهای عضلانی افراد مبتلا به سندروم داون و تأثیر نه جلسه تمرین مهارت‌های پرتابی بر این الگوها بود.
روش‌شناسی: تحقیق حاضر از نوع نیمه تجربی و به روش پیش آزمون و پس آزمون و پیگیری بود. دراین‌راستا افراد مبتلا به سندروم داون به طور تصادفی در دو گروه تمرین (17 نفر) و کنترل (10 نفر) قرار گرفته و در سه مرحله پیش‌آزمون، پس‌آزمون و پیگیری، پرتاب از بالای شانه به هدف را اجرا کردند. تعداد جلسات تمرین پرتاب از بالای شانه برای گروه تمرینی شامل نه جلسه بود. در هر سه مرحله، اطلاعات مربوط به زنجیره کینتیکی و اطلاعات الکترومیوگرافی مربوط به شاخص هم انقباضی بین جفت عضلات دوسر و سه سر بازو ثبت شدند.
یافته‌ها: نتایج آزمون تحلیل واریانس یکراهه اختلافی بین دوگروه در میزان استفاده از زنجیره کینتیکی در هیچ‌یک از مراحل آزمون نشان نداد اما نتایج مقایسه‌های درون‌گروهی نشان داد که در گروه تمرین کرده کارآمدی استفاده از زنجیره کینتیکی در پس‌آزمون و پیگیری در مقایسه با پیش‌آزمون بهبود یافت. همچنین شاخص هم انقباضی گروه تجربی در مقایسه با گروه کنترل و در پس‌آزمون به‌طور معنی‌داری کاهش یافت (F=4.652, p=0.035) ولی در پیگیری مجدداً به سطح پیش‌آزمون بازگشت (P>0.05).
نتیجه‌‌گیری:با وجود تاثیرات تمرین بر عملکرد عضلانی افراد مبتلا به سندروم داون به نظر می‌رسد برخی از این تأثیرات، ناشی از سازگاری‌های عصبی عضلانی موقتی باشد.

کلیدواژه‌ها