تاثیر نوع تداخل زمینه ای و تمرین بر تحکیم حافظه حرکتی سالمندان: فرایندهای شناختی زیر بنایی تصویرسازی حرکتی و تداخل زمینه ای

نوع مقاله : مقاله پژوهشی

نویسندگان

1 دانشگاه الزهرا (س) دانشکده تربیت بدنی و علوم ورزشی

2 عضو هیات علمی دانشکده تربیت بدنی و علوم ورزشی دانشگاه الزهرا

3 عضو هیات علمی

چکیده

زمینه و هدف: تداخل زمینه ای و تصویرسازی حرکتی از متغیرهای تاثیرگذار بر یادگیری می‌باشند. پژوهش حاضر با هدف تاثیر نوع تداخل و تمرین بر تحکیم حافظه حرکتی سالمندان به منظور بررسی فرایندهای شناختی زیر بنایی تصویرسازی حرکتی و تداخل زمینه‌ای انجام شد.
روش: جامعة آماری پژوهش حاضر شامل سالمندان 60-80 سال زن و مرد استان قزوین بودند. شرکت‌کنندگان پرسشنامه‌های مشخصات فردی، دست برتری ادینبرگ، کیفیت خواب پیتزبورگ و تصویرسازی حرکتی نسخه 3 را تکمیل کردند. با توجه به معیارهای ورود به پژوهش، 80 نفر از سالمندان که سابقۀ تمرین پاس و دریبل بسکتبال را نداشتند، به عنوان نمونه آماری انتخاب شدند. پژوهش شامل مراحل پیش آزمون، جلسۀ اکتساب و آزمون یادداری بود. آزمودنی‌ها با توجه به پرسشنامه تصویرسازی، به صورت انتصاب تصادفی در 8 گروه (جسمانی قالبی، جسمانی تصادفی، جسمانی خودتنظیم، جسمانی جفت شده، ترکیبی (جسمانی+تصویرسازی) قالبی، ترکیبی تصادفی، ترکیبی خودتنظیم، ترکیبی جفت شده) تقسیم شدند. تمامی شرکت‌کنندگان به طور عمومی نحوۀ صحیح پاس و دریبل بسکتبال را آموزش دیدند، سپس در مرحله پیش آزمون، 10 کوشش را با آرایش (B2A2) اجرا کردند و میانگین امتیازات دو تکلیف به عنوان نمرۀ پیش آزمون ثبت شد. در جلسه اکتساب، آزمودنی‌های هر گروه با توجه به نوع آرایش تمرینی خود (در مجموع 8 بلوک 10کوششی) به تمرین مهارت پاس و دریبل بسکتبال پرداختند و امتیازات بلوک آخر ثبت شد. آزمون یادداری 24 ساعت پس از آخرین بلوک تمرینی جلسه اکتساب با ثبت امتیازات 10کوشش پاس و دریبل بسکتبال اجرا شد.
یافته‌ها: نتایج تحلیل کواریانس با اندازه‌های تکراری نشان داد گروه تصویرسازی ترکیبی با آرایش خودتنظیم در مرحله اکتساب و آزمون یادداری بهترین عملکرد و گروه تمرین جسمانی قالبی ضعیف تر از دیگر گروه‌ها بود. عملکرد گروه تمرین تصویرسازی ترکیبی با آرایش تصادفی بهتر از گروه تمرین تصویرسازی ترکیبی با آرایش قالبی بود.

کلیدواژه‌ها