تاثیر خودگفتاری آموزشی و انگیزشی در سطوح آشکار و پنهان بر یادگیری شکل اجرا و دقت پرتاب از بالای شانه در کودکان

نوع مقاله: مقاله پژوهشی

نویسندگان

1 عضو هیات علمی دانشکده تربیت بدنی و علوم ورزشی دانشگاه الزهرا (س)

2 دانشجوی کارشناسی ارشد دانشگاه شهید بهشتی

3 کارشناس ارشد دانشگاه آزاد اسلامی واحد مبارکه

چکیده

مقدمه و هدف: هدف پژوهش حاضر بررسی تاثیر انواع خودگفتاری آموزشی و انگیزشی در سطوح آشکار و پنهان بر یادگیری شکل اجرا و دقت پرتاب از بالای شانه در کودکان بود.
روش شناسی: شرکت‌کنندگان این پژوهش، 50 دانش آموز دختر پایه‌های اول و دوم ابتدایی بودند که در پنج گروه آزمایشی (خودگفتاری آموزشی آشکار، آموزشی پنهان، انگیزشی آشکار، انگیزشی پنهان و کنترل) به طور تصادفی تقسیم شدند و طی 6 جلسه اکتساب، تکلیف دقت پرتاب یکدستی کیسه لوبیا با دست راست به سمت هدف روی دیوار را انجام دادند. در مراحل پیش آزمون و آزمون یادداری دقت پرتاب یر اساس تکلیف لوسیانا و همکاران (2012) و شکل پرتاب آزمودنی ها براساس چک لیست پرتاب از بالای شانه اندرسون (1999) ارزیابی شد. آزمودنی‌ها 24 ساعت بعد از آخرین جلسه تمرین، در آزمون یادداری یک بلوک 10 کوششی از فاصله 3 متری مشابه با شرایط پیش آزمون پرتاب کردند. در مراحل پیش آزمون و یادداری از زاویه 45 درجه با دوربین فیلمبرداری از عملکرد هر یک از آزمودنی ها فیلم گرفته شد.
یافته ها: نتایج تحلیل واریانس مرکب با اندازه‌های تکراری نشان داد بین میانگین دقت پرتاب در گروه های کنترل، خودگفتاری انگیزشی آشکار با گروه خودگفتاری انگیزشی پنهان و خودگفتاری آموزشی پنهان تفاوت از نظرآماری معنادار است. گروه خودگفتاری آموزشی آشکار دارای میانگین دقت بالاتری نسبت به گروه‌های خودگفتاری انگیزشی پنهان و خودگفتاری آموزشی پنهان بود. در مرحله یادداری برای شکل اجرا یافته ها نشان داد گروه های خودگفتاری آموزشی آشکار و پنهان به طور معنادار دارای میانگین شکل اجرای بالاتری نسبت به گروه های خودگفتاری انگیزشی آشکار، پنهان و کنترل بودند.
نتیجه گیری: با توجه به یافته های پژوهش حاضر پیشنهاد می شود مربیان در آموزش مهارت های بنیادی مانند الگوی پرتاب، از خودگفتاری آموزشی آشکار استفاده نمایند.

کلیدواژه‌ها

موضوعات


عنوان مقاله [English]

The effect of instructional and motivational self-talk in covert and overt levels on learning shape and accuracy of over arm throw in children

نویسندگان [English]

  • . . 1
  • Mahtab Hadari 2
  • Sohaila Karimi 3
1 .
2 msc
3 MSc of Islamic Azad University Mobarakeh Branch
چکیده [English]

Abstract
Aims: The purpose of this research was effect of instructional and motivational self-talk in covert and overt levels on learning the shape and accuracy of over arm throw in children.
Methodology: Participants in this study, 50 female students from primary first and second grade were and were divided randomly in five groups. During 6 sessions, the throwing task was done with the right hand to the target on the wall. In the pre-test and retention test throwing accuracy based on the task Luciana et al. (2012) and the shape of over arm throw based on the list Czech Anderson (1999) criteria evaluated. Participants 24 hours after the last training session, in retention test performed a block of 10 trials from a distance of 3 meters, similar to pre-test conditions.
Results: Analysis of variance with repeated measures showed that difference is statistically significant between the accuracy of throw in control, covert instructional self-talk, overt instructional self-talk, covert motivational self-talk, overt motivational self-talk. Covert instructional self-talk group with higher accuracy compared with the overt motivational and instructional self-talk groups. In retention phase, findings of shape of over arm throw showed covert and overt instructional self-talk groups had significantly higher performance compared to the covert and overt motivation self talk and control groups.
Conclusion: According to the findings of this study suggest that teachers in teaching basic skills such as throwing pattern, revealing the use of instructional self-talk.

کلیدواژه‌ها [English]

  • Self Talk Motivational
  • Instructional
  • Covert
  • Overt
  • Shape of performance
  • Accuracy of performance