اثربخشی انواع مختلف هدف‌گزینی بر یادگیری مهارت‌های ورزشی؛ با تمرکز بر اصل SMART

نوع مقاله : مقاله پژوهشی

نویسندگان

1 رفتارحرکتی، علوم ورزشی، دانشگاه تبریز، تبریز، ایران

2 گروه رفتار حرکتی، دانشکده تربیت بدنی و علوم ورزشی، دانشگاه تبریز، تبریز، ایران

10.22080/jsmb.2025.25955.3861

چکیده

مقدمه: تمرینات ذهنی بخش جدایی‌ناپذیر از تمرینات بدنی بوده و ورزشکارانی موفق هستند که بیشترین بهره را از مهارت‌ها و تکنیک‌های ذهنی برده باشند. یک از مهمترین تکنیک‌های ذهنی هدف‌گزینی است. هدف تحقیق حاضر تعیین تاٌثیر هدف‌گزینی فرآیند به دو روش خودکنترل و مربی‌کنترل بر یادگیری مهارت پاس بغل پا؛ با تمرکز بر اصل SMART بود.
روش‌شناسی: پژوهش حاضر از نوع مطالعه نیمه تجربی و هدف آن کاربردی است که به صورت میدانی انجام شد. شرکت‌کنندگان 30 نفر پسر با دامنه سنی 18 تا 28 بودند که به صورت سازمان‌یافته در تمرینات فوتبال شرکت نداشتند. ابتدا پیش‌آزمون از شرکت‌کنندگان گرفته شد و سپس در یک طرح نیمه‌تجربی در یکی از سه گروه هدف‌گزینی فرآیند خودکنترل، هدف‌گزینی فرآیند مربی‌کنترل و کنترل شرکت کردند.
نتایج: نتایج تحلیل واریانس نشان داد که در آزمون اکتساب عملکرد گروه‌ها بهبود یافته اما تفاوت معناداری بین آن‌ها وجود ندارد. همچنین تحلیل واریانس یک سویه نشان داد که در هر دو مراحل یادداری و انتقال بین گروه‌ها تفاوت وجود دارد و آزمون تعقیبی توکی نشان داد که گروه‌های مداخله هدف‌گزینی خودکنترل و مربی‌کنترل تفاوتی باهم نداشتند ولی نسبت به گروه کنترل عملکرد بهتری داشتند و تفاوتشان معنی‌دار بود.
نتیجه‌گیری: بر پایه‌ی یافته‌های پژوهش حاضر، هدف‌گزینی فرآیند به روش خودکنترل و مربی‌کنترل بر یادگیری مهارت پاس بغل پای فوتبال، با تمرکز بر اصل SMART موثر است.

کلیدواژه‌ها

موضوعات