1
دانشیار گروه رفتار حرکتی، دانشگاه خوارزمی، تهران، ایران.
2
دانش آموخته رفتار حرکتی، دانشگاه خوارزمی
3
گروه رفتار حرکتی، دانشگاه فردوسی مشهد
10.22080/jsmb.2025.26906.3895
چکیده
مقدمه و هدف: بخش زیادی از رشد و عملکرد مهارتهای حرکتی بنیادی وابسته به تجارب ادرکیحرکتی است که کنترل پاسچر را به چالش میکشند. با اینکه برخی مطالعات تاثیر مثبت تمرین ژیمناستیک بر کنترل پاسچر را نشان داده اند اما، کمتر به مقایسه برنامههای مداخله مختلف پرداخته شده است. هدف از این پژوهش مقایسه اثر تمرینات ژیمناستیکرشدی و حرکات ریتمیک بر کنترل پاسچر کودکان 5-7 ساله بود. روش-شناسی: جامعه آماری شامل دختران 5-7 ساله منطقه 2 تهران بود که با توجه به شرایط ورود به پژوهش از جمله مشکلات بینایی، اسکلتی، شاخص توده بدن و ...، تعداد 45 نفر از آنها به صورت در دسترس انتخاب و پس از پیشآزمون به صورت تصادفی در 3 گروه (ژیمناستیک-رشدی، حرکات ریتمیک، کنترل) تقسیم شدند. در پیشآزمون، تعادل ایستا و پویا با استفاده از آزمونهای لکلک، راه رفتن تاندم و Yاندازهگیری شد. سپس، گروه تمرینات ژیمناستیکرشدی و حرکات ریتمیک به مدت 16 جلسه، 3 جلسه در هفته و هر جلسه 45 دقیقه برنامه تمرینی خود را انجام دادند. در این مدت، گروه کنترل فقط به انجام فعالیتهای عادی روزمره خود پرداختند. یافتهها: نتایج تحلیلواریانس یکراهه درسطح معنیداری 05/0 نشان داد که هر دو مداخله تمرینات ژیمناستیکرشدی و حرکات ریتمیک منجر به بهبود تعادل آزمودنیها میشود (001/0=p و 000/0=p)؛ اما گروه تمرینات ژیمناستیکرشدی نسبت به دو گروه دیگر، در هر دو تعادل ایستا و پویا عملکرد بهتری داشت. نتیجهگیری: هر دو روش تمرین، ابزار مفیدی برای بهبود تعادل و مهارتهای حرکتی کودکان به شمار میروند. از آنجا که این تمرینات ضمن جذابیت بالا برای کودکان، به فضا و امکانات زیادی نیاز ندارند و تمریناتی کمهزینه، کمخطر و غیرتهاجمی هستند، توصیه میشود که برای بهبود شاخصهای آمادگی حرکتی و تعادل کودکان مورد توجه و استفاده قرار گیرند.
)