شناسایی شاخص های استعدادیابی بوکس در ایران

نوع مقاله : مقاله پژوهشی

نویسندگان

1 کارشناس ارشد مدیریت ورزشی، گروه علوم ورزشی، دانشکده علوم انسانی، دانشگاه بجنورد، بجنورد، ایران

2 استادیار مدیریت ورزشی، گروه علوم ورزشی، دانشکده علوم انسانی، دانشگاه بجنورد، بجنورد، ایران

3 استادیار رفتار حرکتی، گروه علوم ورزشی، دانشکده علوم انسانی، دانشگاه بجنورد، بجنورد، ایران

10.22080/jsmb.2026.25905.3858

چکیده

هدف: هدف پژوهش حاضر شناسایی شاخص‌های استعدادیابی بوکس در ایران بود.

روش‌شناسی پژوهش: پژوهش حاضر از نظر نحوه جمع‌آوری داده‌ها توصیفی و پیمایشی و با توجه به هدف اصلی آن از نوع پژوهش‌های کاربردی محسوب می‌شود و از نظر ماهیت، از نوع آمیخته بود. در بخش کیفی از مطالعه نظام‌مند کتابخانه‌ای و مصاحبه‌های اکتشافی جهت استخراج مولفه‌ها و چارچوب‌بندی آن‌ها استفاده شد، و در بخش کمی، پژوهشگر به دنبال کسب اطلاعات درباره دیدگاه‌ها و نظرات افراد از طریق پرسشنامه بود. جامعه آماری پژوهش در بخش کیفی و کمی شامل متخصصین فیزیولوژی ورزشی، رفتار حرکتی و روانشناسی ورزشی، مدیریت ورزشی، آسیب شناسی و حرکات اصلاحی، بیومکانیک ورزشی و قهرمانان و مربیان نخبه بوکس ایران بودند. روش نمونه‌گیری در بخش کیفی به صورت نظری (قضاوتی) و در بخش کمی به صورت هدفمند از بین جامعه (28 نفر) انتخاب شدند. ابزار پژوهش در بخش کیفی به صورت مصاحبه نیمه اکتشافی و در بخش کمی پرسشنامه پژوهشگر ساخته مقایسات زوجی شاخص‌های استعدادیابی بوکس بود. روایی محتوایی پرسشنامه به تایید ۱۴ نفر از اساتید و خبرگان حیطه پژوهش رسید و اعتبار پرسشنامه با نرخ ناسازگاری (AHP) مورد تایید قرار گرفت. پس از جمع‌آوری پرسشنامه، داده‌های پژوهش با استفاده از روش تحلیل سلسله مراتبی (AHP) تجزیه ‌و تحلیل شد.

یافته‌ها: یافته‌های پژوهش نشان داد که به ترتیب اولویت، شاخص‌های فنی مهارتی، جسمانی حرکتی، جسمانی فیزیولوژیک، روانی اجتماعی و آنتروپومتریکی مهمترین شاخص‌های استعدادیابی بوکس در ایران بودند.

نتیجه‌گیری: برای استعدادیابی بوکس بیشتر توجه باید به سمت عوامل و زیرشاخص‌های مهارتی و اجرایی معطوف شود. در مرحله بعد شاخص جسمانی فیزیولوژیکی در ورزش بوکس مانند اکثر ورزش‌های رزمی حائز اهمیت می‌باشند.

کلیدواژه‌ها

موضوعات

فایل ها

هم رسانی

ارجاع به این مقاله

آمار